Aurora

Hemen ikusi dezakezue Robin, Alba, Maider eta Andrearen lana.

http://es.calameo.com/books/000123811828e3ab50c9d

EL MOUNSTRO DEL PAPEL

Aquella noche estaba desesperada. No podía creer lo que sus ojos veían. Todo cuanto hacía salía del papel. Al dibujar cualquier cosa salía del papel. Era asombroso, pero me habia pasado algo muy peligroso. Un día empecé a dibujar una mancha y luego terminé dibujando un mounstro terrible y oscuro. Túbe que enfrentarme a él con cualquier cosa que tenía a mi alrrededor, pero, al final conseguí vencerle con una pastilla de jábon y un trapo. Fue duro, ero siendo un mounstro écho con una mina de lapíz fue divertido. Y así fue como crée y destruí un mounstro.

EL ÁRBOL-SEMAFORO INAGUANTABLE

Cuando miré al otro lado de la calle, vi a mi profesor y ese insoólito árbol-semáforo que señalaba todas las órdenes posibles al mismo tiempo, el arbol estaba siempre con alguna luz encendiday los coches siempre ovedecian sus ordenes. Un día me encontre con mí amiga Elisa que me pregunto si estaba bien y yo le dije:
-No, me siento mal porque ese árbol-semáforo controla a los veiculos.
Pero entonces a Elisa se le ocurrio una gran ídea, no me lo conto, pero a la mañana siguiente fuí a ver el árbol y entonces no estaba.
Fuí a hablar con Elisa y me dijo que él alcalde quitaria el árbol-semaforo si ayudabamos en la veneficencia.
Recaudamos mucho dinero y él alcalde retiro el árbol, y yo me alegre mucho.

EL LÁPICERO AVENTURERO

En el estuche se encontraba una multitud de rotuladeres, bolígrafos, gomas y otros objetos diversos.
Perdido entre todos ellos se hallaba un viejo, pequeño y gastado lápiz. El lápiz llamado Juan sentía que la oscuridad del estuche le devoraba por dentro, pero un día, al despertarse Juan vio una luz deslumbrante que le fascinó y entonces se le ocurrió una gran o terrible idea depende por donde se mire. Así que Juan, tras la luz deslumbrante, tuvo que escalar un monton de bolígrafos, gomas, rotuladores..., pero hubo un momento en que se sentía libre, en que sentía que el aire corria por su madera. Se dio cuenta de que ya era libre para hacer lo que quisiera;sín embargo, desde aquel momento le empezaron a ocurrir una serie de catastróficas desdichas. La primera fue cuando corría libre por el mundo,vio que una extraña sombra gigante se le acercaba. Al intentar huir, vio que no era una sombra gigante, sino una goma de borrar muchísimo mas grande que él. Luego decidió regresar al estuche. Lo que para él era su hogar para nosotros era un material para la escuela. Cuando Juan regresaba al estuche se le acercó un sacapuntas gigante con ansia de sacar punta, que le persiguió hasta que al final Juan llegó al estuche y se metió en él. En aquel momento la mano enorme de su dueña, que estaba en la escuela,cerró el hogar de Juan y este exclamó:
¡No quiero volver a salir a ese extraño lugar, se esta muchísimo mejor aqui dentro que ahi fuera!

NIRE GUTUN MAITEA

Irunen, 2010eko irailaren 17an

Kaixo, lagun maitea:

Badakit, oso pozik jarriko zarela gutun hau irakurtzean baina bakarrik esan nahi dizut oso pozik nagoela zure laguna izatea gatik eta oso pozik eta oso zoriontsu ikuzten zaitudalako. Asko maite zaitut zeren beti zaude nirekin eta oso farregarri zarelako.
Zurekin egongo naiz bizitza osoan eta zuk zara nire ahizpa bat bezalakoa, asko maite zaitut eta inoiz utzi egingo zaitut. Asko maite zaitut eta gauzatxo bat ezango dizut: Zuk zara nire arrazoia bizirik egoteko.

pd:Ez ahaztu nire gutun guztiak irakurtzea eta niretzako gutunak idaztea.

¡MUXU ASKO!

NAFARROA

Hemen dauzkazute gure sarrerak eta gure lan guztiak. Espero dugu asko guztatzea. Joanak,Olatzek eta nik egindako lana hemen daukazute.

POEMA IRAKURKETA

Uzte dut guk poema irakurketa idatzi genituen gure barrutik gauza asko zentitzen genituelako eta eskolako lana ondo egiteko.

Gure poemak oso alaiak eta politak dira. Bakoitzak sentimentukin kontatzen ditu poemak, batek oso alai beste batek oso gogor eta beste pare bat oso altu baina ere alai.

Guretzat poemak ez dira eskolako lan bat, guretzat poemak sentimentu gogor bat dira.

Kondaira dio aintzinako gizakiek dorre bat egin nahi zutela zerura igotzeko.
Jainkoa,hori ikustean, haserre egin zen eta pertsona bakoitzari hizkuntza bat eman zion elkarri ez ulertzeko.Hala dio kondairak,bai, baina ez da egia.Nik kontatuko dizuet zer gertatu zen
aspaldi-aspaldian hainbeste hizkuntza izateko mundu honetan.
Egun batean aintzirako gizakiek kalera atera zireneta borobil bat egin zuten ideiak emateko aintziratik zeruraino iristeko dorre handi bat.
Baina gure Jainkoak entzun zioten gizakiei eta aserretu egin zen orduan gizaki guztiei ahotsa aldatu zizkiote gizakiek ez ulertzeko eta dorrea ez egiteko.
Baina hurrengo egunean etorri egin zen gizon bat aintzirara ahots guztiak eta galdetu zionean gizon bati nola joaten zen hurrengo aintzirara, gizakiak txinatarres erantzun zion.
Gizonak gizaki guztiei ulertzen zitun eta guztiak esaten zituzten dorre bat nahi zutela zerura igotzeko.Orduan Jainkoak etzun egin zuen dena eta erabaki zuen bi gauza.Lehenengoa ahotsak aldatuko zituela eta bigarren dorrea zerura igotzeko baimena emango ziotela.

KASIMIRO MARGOLARIA

Kasimiro munduko izakirik onena zen. Zeharo maitagarria, euliari hegoa kentzeko gauza ez zena.
Baina egun batean Kasimiro kaletik zebilen, txirrinda moderno eta berri batekin, momentu batean Kasimirok, Sararekin aurkitu egin zen eta Sarak esan zion.
-Kaixo, Kasimiro ser moduz zauede!
-Ondo Sara, eta zuk.Esan zion Kasimiro-.
-Beno gaizki nago.
-Zergatik?
-Bihar eman behar diot nire andereinoari nire koadro bat eta ez dut ezta bat ere.
-Ba, naibaduzu nik al dizut margotu erretratu bat?
-Bai, eskerrik asko Kasimiro bihotz-bihotzetik eskerrik asko.
-Ezer gatik.
Hurrengo egunean Kasimirok margo asko erosi zitun Sarari margotzeko.
Kasimirok urduri zegoen Sarari margotu egin behar ziola eta.Kasimiro ez zuen inoiz margotu baina Sara etorri ondoren hasi zen margoketarekin.Kasimiro negarrez jarri zen "zergatik"pentsatzen duzute ba Kasimiro negarrez jarri zen zeren bere koadroa Piccasorena baino politagoa zelako.

JESUS MUNSTRO ARRIGARRIA

Kondaira kontatzen zuen kobazulo batean munstro bat bizi zela. Jendea beldurtuta zegoen, horregatik jendea iritik joaten zen baina zegoen familia bat ez zekiela ezertxo ere munstroren kondaira horregatik irian geratu ziren.Hurrengo egunean alaba txikia Ane izenekoa kalera atera zenean kobazulo handi bat aurkitu zuen.Anek kobazulora zartu eta gero, dardarka bat egin omen zuen kobazuloa.Munstro bat Jesus izenekoa kobazulotik atera zen eta Anek esan zuen.
-Kaixo,ni Ane naiz,eta zu.
-Ni Jesus naiz, eta nik jan egingo zaitut!!!!!!!!!!!
-AHHHHHH!-Esan zuen Anek-.
Ane oso beldurtuta zegoenez kobazulotik korrika joan zen baina Jesusek esan zuen.
-Beti berdina, beti joaten zarete korrika.
-Beno geratuko naiz zurekin.
Anek eta Jesusek oso lagun minak egin ziren eta horrela biak betirako izan ziren lagunak.

PASADIZU SEKRETUA

Bazen behin, neska bat Enara izenekoa bere etxean zegoela, bere logelan pasadizu sekretu bat aurkitu zuen.Enarek pasadizutik pasa zenean atea itxi egin zen,baina Enarek beldurrik ez zeukan.
Pasadizuak tranpa bat zeukan,ez zela inoiz bukatuko edo orrek uzte zuen Enara.Egun bat edo bi pasa zuen hor gozea zeukan eta ere egarria baina momentu batean,argazki pila bat ikusi zituen ume askorenak.Eta hori ideia bat eman zion Enarari,bere argazkia ere jarriko zuen paretan.Baina bere argazkia jarri ondoren dardarka bat gertatu zen eta orren ondoren Enara etxera bueltatu zen.

BI MUNDU ETA BI ASTRONAUTA DESBERDIN

Bazen behin, ume asko kondaira bat kontatzen zuten mundu erditikan ispilu bat zegoela baina ni David Martsupia ez dut zinizten.Urte asko atzera astronauta bat ilargira joateko prest zegoela nire osaba Martinek astronautari ez joateko gezur bat ezan zion.
-Kaixo,Juan.
-Kaixo,Martin zer moduz?
-Oso ondo nago eta oso berri gogokoa dut zuri emateko!
-Zurekin joango naiz ilargilara.
-Bai ba ze ondoMartin.
Martin eta Juan ezpazio untzira joan ondoren, Martinek mareatu egin zen baina Juan kanpora joan zenean HARA!!!!!!!!!!!!animali astronauta bat ikusi zuen.
-Harrigarria da animali bat astronauta!
Juan harrituta geratu zenean pentsatu zuen egia zela bi mundu desberdinak zeudela baina Martinek espazio untsitik atera zen baina berak ez zuen ezer ikusi bakarrik pertsonak gezurtiak Martinek beza ez zuten ikusiko.

JOSU MUNDU HARRIGARRIAN

Astelehen goiz hartan ohetik jaiki eta ispilura hurbildu nintzenean,ispilu polit eta zahar bat neukan. Kondaira esaten zuen norbait hortikan sartuko balitz, abentura asko biziko lituzkela.
Nik 3 salto eginez, ispilu barruan sartu nintzen eta... Aizu!:Sorginak, munstroak, eta itsaslamiak... kondairaetako pertsonaiak zeuden.
Nire lehenengo abentura itsaslamiekin izan zen. Gero sorginekin, zailagoa izan zen eta azkenez munstroekin hori bai dela zure bizitza jokatzea.Beldurtuta nengoen, baina nire indarra atera nuen eta horrela izan zen neure abenturak.
Egun batzuk pasa eta gero eta ispilu barrutik pasa ondoren, nire etxera bueltatu nintzen.

UDABERRIA

UDABERRIA URTARO GUZTIETATIK POLITENA DA,ETA JENDE ASKORI GUSTATZEN ZAIO:LOREAK ATERATZEN DIRELAKO,EGUN EGUZKITSUAK DIRELAKO,NESKAK SOINEKOEKIN IBILTZEN DIRELAKO ETA NESKAK ETA MUTILAK MAITEMINTZEN DIRENAKO.UDABERRIA NIRE URTARO GOGOKOENA DA,ZEREN,LORE POLIT ASKO ATERATZEN DIRELAKO,BAITA ERE NESKOK SOINEKO POLITAK ERAMATEN DITUGULAKO.

Udaberria from Jesus Rodriguez on Vimeo.

Kaixo zer moduz!!!!!

Kaixo:

Ni Andrea naiz eta asko gustatzen zait nire lagunekin egotea, gustokoa dut ere amarekin eta aitarekin egotea. Nire kolore gogokoenak txuria, beltza eta berdea dira. Gustatzen zait Mirenekin egotea, lagunmina baita.